• شنبه 28 آذرماه 1388نرگس رجایی : زنان شاعر، شعرشان از چهارديواري خانه‌شان بيرن نمي‌آيد.

  

  نرگس رجايي معتقد است:
  

  زنان شاعر، شعرشان از چهارديواري خانه‌شان بيرن نمي‌آيد.
  

  
  

  اين شاعر در بررسي وضعيت شعر زنان، عنوان كرد:
  زنان شاعر، شاعر زنان يا شعر زنانه و ترکيب‌هايي از اين دست نمي‌تواند هيچ کمکي به جامعه‌ي شعري اکنون ما بکند. مثل اين است که بگوييم: مردان شاعر، شاعر مردان يا شعر مردانه! اساسا تفکيک شعر و يا نسبت دادن آن به زن يا مرد باور غلط و رايج در شعر امروز ماست.
  
  او در ادامه خاطرنشان كرد: ضمن اين‌که اگر چنين باوري را قبول داشته باشيم، با يک ارزيابي کاملا ساده از فضاي شعر و شاعري و در حوزه‌ي شعر زنان، مثلا در چند دهه‌ي اخير، به زعم من، به راحتي مي‌توان به اين نکته رسيد که زناني که شعر گفته و در اين عرصه حضور داشته‌اند، بسيار بسيار بسيار ضعيف‌تر از مردان شاعر عمل کرده‌اند که اين موضوع به آسيب‌شناسي جدي نياز دارد که در اين‌ فرصت نمي‌گنجد.
  رجايي يادآور شد: زنان شاعر ما مطالعه‌شان خيلي کم است. سواد شعري‌شان به‌روز نيست. شعرشان از چهارديواري خانه‌شان بيرن نمي‌آيد. با خود و مخاطب‌شان صادق نيستند و اين به خاطر خودسانسوري شديدي است که در جامعه وجود دارد و از طرفي نيز يک گروه از شاعران زن وجود دارند که در بيان بعضي چيزها که خط قرمز تلقي مي‌شود، به دروغ دچار افراط مي‌شوند.
  او در عين حال تصريح كرد: اما اين‌ها به اين معني نيست که شاعران مرد ما خيلي قوي عمل کرده‌اند. با يک نگاه کلي به ادبيات معاصر يعني حدودا از سال 1340 - که دهه‌ي طلايي شعر ما محسوب مي‌شود - به بعد، مي‌بينيم بعد از بزرگاني مثل شاملو، فروغ، اخوان، نيما و سهراب، شاعر تأثيرگذاري که توانسته باشد تغييري در فضاي شعر ايجاد کند، بخصوص در حوزه‌ي شعر سپيد ظهور نکرده است.
  رجايي در پايان خاطرنشان كرد: فقط در دهه‌ي 70، تعدادي از شاعران جوان در زبان شعر تغييراتي را ايجاد کردند که در آغاز، اين حرکت موفق بود؛ اما تا کنون اين حرکت به نتيجه نرسيده است. فقط مي‌توانم بگويم در دوران معاصر و بعد از انقلاب، در حوزه‌ي شعر کلاسيک و بخصوص در قالب غزل اتفاقات خيلي خوبي افتاد و شاعران خيلي خوبي هم در اين عرصه ظهور کردند.
  

  منبع : ایسنا