دوشنبه 11 خردادماه 1388کودکانه ها و غزل

کودکانه ها و غزل
دفتری از سروده های افشین علا که در سه فصل-131 صفحه – با شمارگان 2200 نسخه منتشر شده است.فصل اول شامل 29 غزل و فصل دوم و سوم بخشی از سروده های نیمایی و چهار پاره اوست که در حال و هوای نوجوانان سروده شده است اما به سبب مضمون و پرداخت بی تناسب با فضای کلی مجموعه نیست و برای مخاطب بزرگسال نیز جالب و قابل تامل است.
در صفحات نخست کتاب با مقدمه ای از ساعد باقری مواجه می شویم . این نوشته علاوه بر این که نقد کوتاه و روشنی بر این مجموعه است ، به نکات مهم و عمیقی اشاره می کند که در شعر این روزگار کم کم به فراموشی سپرده می شود:
«... اما همین شاعری که با این زبان انکسار با حضرت حق سخن می گوید و با آن زبان عاشقانه ارادت خود به اهل بیت را دستمایه ی رستگاری خود می خواهد هر گز شکل و قالبی از پیش تعیین شده را به خود نمی پسندد و نمی پذیرد. دل بسته سنت است اما اسیر آن نیست و با دین برابرش نمی نهد. روح یکپارچه و منسجم او سنت های غلط و بی پایه را بر نمی تابد و اصلا همه چیز را به دو قلمرو «سنتی» و «مدرن» تقسیم نمی کند که ناچار باشد زیر یکی از این علم ها سینه بزند.....»
این هم غزلی از دفتر تازه منتشر شده «کودکانه ها و غزل» سروده افشبن علا:
قصه کوتاه کن
دیده در حسرت آن قامت زیبای بلند
نقره افشان شده چون ماه به شبهای بلند
با تو ایام رود چون شب تابستان زود
بی تو هر ساعت عمرم شب یلدای بلند
گرچه از چشم تو افتاده ام از من مگریز
به مدد خیز که افتاده ام از جای بلند
سرم از ابر چه کم داشت بر شانه خویش
نپذیرفتی اش ای کوه شکیبای بلند
گرهی از سر زلف تو گشودن ؟ هیهات
فکر کوتاه من و حل معمای بلند
دلم از عربده جویی به وصالت نرسید
نشو خام ، خریدار ز غوغای بلند
نشود فتح تو این قله به اصرار ای دل
قصه کوتاه کن از آن قد و بالای بلند.