• دوشنبه 11 آذرماه 1387ناگهان اورا به نام کوچکش خواندند

   

  

  
  

  «ناگهان اورا به نام کوچکش خواندند...»

  
  

  این مجموعه در 112 صفحه و در قطع پالتویی توسط انجمن شاعران ایران و به مناسبت نخستین سالگرد سفر بی بازگشت قیصر امین پور منتشر شده است. این مجموعه برگزیده ای است از شعرهایی که شاعران ، دوستان و شاگردان قیصر به یاد او سروده اند. عنوان این کتاب برگرفته از شعری ست که دوست دیرین قیصر « محمدرضا محمدی نیکو» برای او سروده است. با هم این شعر را مرور می کنیم:

  
  

  فصل ها خواهند گذشت و باد
  داستان آن درخت مهربان را
          باز خواهد گفت
          با بهارانی که می آید
  *
  او هنوز آن جاست
  در ته دالان آیینه
  کیفش از آن لحظه های ناگهان لبریز
  گوش او اینجا
  هوش او اما
  رهگذار کوچه های آرمانشهری که در آن
  عابری سر در گریبان نیست
  *
  حصار خانه ها پرچینی از رؤیاست
  و گل ها رو به سوی آفتاب صبح می گردند
  *
  این اواخر خسته بود انگار
  خسته از شبگردی بسیار
          در منظومه های دور
  خسته از تکرار کشف رنگ های تازه
         در رنگین کمان نور
  خاک او خاکستر گرم اجاق ماست
  حاصل جمع تمام داغ های ماست
  برگ برگ دفتر او
                           اعتبار باغ های ماست
  *
  ناگهان او را به نام کوچکش خواندند
  بادبان افراشت
  در سحرگاهان مِه آلود اقیانوس
  پیش چشم دل
  مانده میراثش لب ساحل
  شعله ای در لاله ی فانوس
  شعله ای که نرم می سوزد
           بر مزار درد
  شعله ای که می نویسد شعرهایش را
          با شرار درد...