• سه شنبه 13 بهمنماه 1383پنجشنبه. پنجشنبه خوب

  پنجشنبه. پنجشنبه خوب...

  
  

       بعد از ظهر پنجشنبه اين هفتة انجمن شاعران ايران ، سهم« حلقة مهر» بود . مثل همة بيست و سه هفته اي كه «حلقة مهر» از پنجشنبه ها و انجمن شاعران ايران سهم داشت.
  باز هم ساعد باقري شد نقطة شروع اين حلقه و بعد استاد م. آزاد حسين اسرافيلي، سهيل محمودي، اكبر آزاد، اسماعيل اميني و...نقطه،نقطه،نقطه... شدند حلقه و بعد شعر،شعر، شعر...

  
  

   
  با پنجشنبة اين حوالي

  
  

  گفتيم و نقد كرديم و شنيديم...

  
  

  • انتخاب قالب غزلواره (غزل نو نيمايي)بجاي غزل حتماً بايد از خمير ماية خود شعر ناشي شده باشد ، و اين جايگزيني بايد دليلي غير از ضعف شاعر و تمايلش به درازگويي داشته باشد، به گونه اي كه غزل كلاسيك نتواند ان را بازتاب دهد،اماّ غزلواره بتواند.

  
  

  • به اسم نوآوري نمي توان با قالبها هر كاري كرد. تهي كردن قالبها از ظرفيتهاي طبيعي آن هنر نيست. گاهي قالبي را براي حرف خود بر مي گزينيم و بعد مي بينيم قالب ناسازگاري مي كند. اينجا ايجاد تغييرات در قالب دليل طبيعي دارد. مثل غزلواره هاي اخوان  كه اگر مي خواست در مصراعهاي مساوي و با شكل قافيه بندي در غزل كلاسيك آن آثار را پديد آورد، قطعاً قالب راه نمي داد. پس در قالب تغييراتي ايجاد كردو غزل نيمائي را پديد آورد.

  
  

  • نيما مي گفت اگر بخواهم هة حرفهايم را در مصراعهاي مساوي بياورم،گاهي بايد زياد حرف بزنم و حرف زيادي بزنم تا مصراع كامل شود.

  
  

  • نوآوري زماني بنام كسي ثبت مي شود كه با اقبال مواجه شود و توجهي جدي را بر انگيزد. به همين سبب تلاشهايي كه ديگران هم كرده بودند،وقتي در شعر نيما تبلور جدّي تر يافت و موج برانگيخت،شكل كمال يافتة خود را به نام نيما ثبت كرد.

  
  

  • ترانه سراي خوب حتماً بايد شاعر خوبي باشد، اماّ لزوماً هر شاعر خوب،ترانه سراي خوبي نيست.

  
  

  • شعر ناب معمولاً بدون طرّاحي قبلي نطفه مي بندد.آنگاه پس از درخشش اين جوهر وگوهر، شاعر چگونگي پرداخت اثر را طراحي مي كند.

  
  

  • به عنوان مخاطب حرفه اي شعر ، نبايد به لذّت بردن از اثر بسنده كنيم، بلكه در «چرا زيبائي » اثر نيز بايد تأمّل كنيم و در يابيم كه از  چه چيز و چرا لذّت مي بريم.

  
  

  با شاعران پنجشنبه

  
  

  1.

  
  

  از روزهاي رفته ام
      دري رو به آسمان مي سازم
      از روزهاي نيامده ام
      كوچه اي به سمت آفتاب
      و شعرهايم را
      مثل نقلهاي كوچك رنگي
      در جيب كوله پشتي ات ميريزم

  
  

  
     بلند شو
     تا بند كفشهاي كوچكت را ببندم

  
  

                                               راضيه بهرامي

  
  

  
  2.

  
  

  آسمان زير پايم
  نجابت دروغيني است
  ميراث هزار سالة مادرم
  و زمين بالا سرم
  صلابت غروري
  كه كمر پدرم را شكست
  زمين و آسمان...
  نه!
  برادر!
  تو زيستن وارونه را
  طاقت نمي آوري
  چشمانت را ببند!

  
  

                                            بهاره دل فرح

  
  

  3.

  
  

  چه خوابها ديده ام
  چه خوابها
  براي امروز
  براي فردا
  براي روزهاي آتي دنيا

  
  

  
  دو صندلي،كه عاشقانه
  رو در روي هم نشسته اند

  
  

   
  دو جفت جاي پا
  نزديك تر از هميشه
  نزديك تر از هميشه به دريا

  
  

  
  نتهاي سيم گيتار من
               كه مفتخرند
               كلمات تو را به رقص دعوت كنند

  
  

  
  لبهاي من
              لبهاي شرمگين تو
             گرم از گناهي كه نكرده اند

  
  

  
  چه خوابها ديده بود
  چه خوابها
  براي ديروز
  براي امروز
  و يا ...  .

  
  

                                       عليرضا سلطاني

  
  

  4.

  
  

  كمك كن خدايا كمك كن كه تنها نمانم
  كه يك لحظه دور از تو يك لحظه حتي نمانم
  كمك كن علف را ببويم صدف را ببينم
  بدون شب جنگل و صبح دريا نمانم
  كمي شور فرهادي و سوز مجنونيم ده
  كه بي نعرة كوه و آواز صحرا نمانم
  مرا جلوه در جلوه رنگ و درنگي عطا كن
  كمك كن كه بي شاپرك بي تماشا نمانم
  من و جادة كهكشان و شب و راه شيري
  الهي كه هر سال از اين كاروان جا نمانم
  كمك كن كه پيش خودم دست و دلباز باشم
  كمك كن كه پشت در بسته اي وا نمانم
  اگر رنج يك وقت سر سخت از پايم انداخت
  خودت راحتم كن كه من ناشكيبا نمانم
  كمك كن هم از قله هاي مه آ لود حافظ
  و هم بي نصيب از افقهاي نيما نمانم
     
                                                        سهيل محمودي